Mam modem ZTE MF636DB w Business Everywhere (czyli Orange). To ostatnie nie ma tu większego znaczenia. Modem ten jest również wykrywany jako ONDA MT503HS. Niestety bywają z nim problemy pod linuksem, a nadto informacje, które są dostępne w sieci na ten temat bywają mylące, albowiem - jak się okazuje, owe dwie ostatnie litery w nazwie coś znaczą, a modemy bywają oparte na różnych chipsetach, pomimo, że są to MF636.

Przede wszystkim należy zidentyfikować modem poleceniem lsusb, w wyniku czego otrzymamy wynik:
Oczywiście lsusb powinno zwrócić więcej pozycji, ale interesuje nas wyłącznie ta. To jest modem, oczywiście też "Device" może mieć różny numer.
Z powyższego należy zapamiętać dwie cyfry:
19d2, co stanowi ID producenta (vendor)
0033, co jest ID produktu.

W tym momencie, w niektórych systemach pojawi się nowe urządzenie w systemie i zgłosi jako "Internet Mobilny". W takim "stanie" modem zgłasza się tak, jak w Windows, gotów do uruchomienia swego autostartu.
W linuksie trzeba to urządzenie "wyjąć", tyle, że nie fizycznie. Niezależnie od środowiska będzie dostępna możliwość wydania polecenia "eject". W Gnome będzie ono dostępne pod PPM na ikonie, która pojawiła się na pulpicie, w KDE4 należy w Aplecie Informacji o nowych urządzeniach kliknąć na ikonkę po prawej stronie informacji o urządzeniu.
(UWAGA: w Kubuntu 11.04b1, KDE4.6.1, kernel 2.6.38, zaobserwowałem, że system po podłączeniu urządzenia w ogóle nie informuje o tym. Urządzenie jest jednak podłączane. Najpierw sprawdzamy:
Jak widać CD-ROM o nazwie ZTE został przyłączony do sr1. Trzeba urządzenie to "wyjąć".
Nie wyjmujemy urządzenia, czekamy. Po chwili system ponownie zamontuje urządzenie, tym razem jednak już jako pamięć typu pendrive. Od tej chwili będzie istniał dostęp do ok. 3,5GB jego pojemności.

Przystępujemy do powiadomienia systemu o tym, że dołączony został modem (uwaga podane poniżej rozwiązanie można zautomatyzować przez udev czy hal, ale do tej pory nie udało mi się tego dokonać; jeśli ktoś chciałby przetestować, niech da znać, podeślę odpowiednie pliki).
Trzeba chwilę poczekać i w network-manager pojawi się nowa opcja, możliwość połączenia "Mobile Broadband".
Reszta jest juz tak prosta i banalna, że nie wymaga niczego tłumaczyć. NM uruchomi kreatora połączenia i po chwili będziemy mogli korzystać z mobilnego netu.

UWAGI:
1. Wszystkie polecenia wydajemy w konsoli/terminalu
2. Polecenia z # wymagają uprawnień roota, zatem w systemach korzystających z sudo winny być poprzedzone tą komendą, zaś w innych komendą su.
3. Jeśli w systemie nie macie zainstalowanej listy providerów mobilnych, to jest ona dostępna w paczce mobile-broadband-provider-info (na pewno Debian i oparte na nim systemy). którą należy zainstalować.

Od czasu napisania powyższych słów minął już czas jakiś i... dwie generacje *buntu i pochodnych.
Niestety modem jest bardzo chimeryczny. Taki był i pewnie pozostanie. O ile na Ubuntu 11.10 (64bit, Unity), nie mam żadnych problemów z automatycznym wykrywaniem modemu i takim samym łączeniem za pośrednictwem network managera, to już w Kubuntu 11.10 łączy się on raz na jakiś czas. Problem, z tego co widzę dotyczy nie tylko ZTE, ale także innych modemów, które zgłaszają się systemowi jako CD-ROM a nadto tworzą kilka urządzeń ttyUSB*.

Errata pierwsza zatem, do słów, które wyżej.
Na systemach *buntu serii 11.10 nie trzeba wydawać polecenia wyjęcia (eject) napędu.

Errata druga (na wypadek problemów z network managerem).
Niestety dla użycia poniższej metody musimy mieć choćby chwilowy dostęp do netu, biorąc jednak pod uwagę wielkość plików, to nawet telefonem można je ściągnąć.

Jeśli zatem network-manager zrzuca połączenie, proponuję:
1. Instalujemy paczki comgt i wvdial. W systemach z APTem będzie to:
(jeśli system nie ma sudo, to robimy to z uprawnieniami roota).

2. Przy instalacji wvdial, program ten - jeśli modem jest podłączony - stworzy dla niego plik konfiguracyjny, jeśli nie, to stworzy pusty plik w katalogu /etc/. Plik nazywa się wvdial.conf. Dla nas to praktycznie obojętne, bo i tak jego zawartość zostanie podmieniona przez:
Przy czym lokalizacja urządzenia: Modem = /dev/ttyUSB* winna być - co do zasady - najwyższą z dostępnych po listingu katalogu /dev/ za urządzeniami ttyUSB. Jeśli zatem zobaczymy tam jako najwyższe ttyUSB2, to taką wartość należy wpisać (od razu mówię, nie wiem, czy tak się dzieje, albowiem wszędzie gdzie można przeczytać, mowa jest o tym, że ten model ZTE tworzy cztery urządzenia o 0 do 3). Jeśli na ttyUSB3 nie działa - można spróbować innego portu (czyli w miejsce 3 wpisywać od 0 do 2).
Oczywiście, by podmienić wvdial.conf musimy mieć uprawnienia roota.

3. Wywołanie połączenia.

Piszę, że trzeba wywołać comgt, albowiem nie zawsze połączenie działa bez niego. Uwaga wvdial połączy nawet jeśli comgt zwróci błąd rejestracji w sieci (register failed).

Sieć rozłączamy poprzez Ctrl+c. Osobiście zalecam utrzymywanie konsoli po nawiązaniu połączenia przez wvdial.

EDIT 1:
Okazuje się, że comgt nie jest potrzebne. Zanim wydamy komendę wvdial należy poczekać aż network-manager zgłosi dostępność połączenia komórkowego.

A mam pytanie.
Jak ustawić serwer DNS w pliku wvdial.conf?

Wg mojej wiedzy, to DNS ustawiasz w /etc/resolv.conf po prostu edytując ten plik i dopisując DNS.
Poczytaj też tu: http://www.nibyblog.pl/wvdial-konfigurac...-1753.html